کلینیک مجازی مشاوران و روانشناسان برتر

www.Ravanshenasii.ir

تاریخ : جمعه 29 خرداد 1394 03:11 ب.ظ

چگونه دست زدن به بازی سرزنش دیگران (افراد، شرایط، حوادث، شانس، …) می‌تواند شادمانی و خشنودی ما را تهدید كند؟

یكی از مخرب‌ترین مشغولیت‌های انسان انجام «بازی سرزنش» است. این بازی باعث به وجود آمدن وقایع و درگیری‌های بزرگی همانند جنگ‌ها، دعواها و منازعات تأسف‌بار خیابانی و در طیف وسیع‌ترش درگیری در روابط بین فردی (اعم از درگیری‌های خانوادگی، اجتماعی، شغلی) و میزان زیادی از ناكامی‌ و ناخشنودی در زندگی انسان‌ها بوده است. بازی سرزنش معمولاً شامل سرزنش كردن یا مقصر قلمداد كردن دیگران، وقایع، شرایط و رخدادهایی كه به نظر ما نامطلوب و ناخوشایند می‌آیند و تأكید بر مقصر بودن، عوامل بیرونی است، به جای آن كه بطور فعّال در پی آن باشیم كه دست به تغییراتی بزنیم، یا اقداماتی انجام دهیم كه شرایط و وضعیت را بهبود بخشد. از دیدگاه شناختی نیروی محركه و برانگیزانندة این بازی چهار باور غیرمنطقی فرد است:

1 ـ اگر كسی اشتباهی مرتكب شود یا اشتباهی رخ دهد (یا اگر امور آنگونه كه باید پیش نرود) آنگاه كسی به غیر از خودِ من باید به عنوان عامل مقصد شناسایی شده و برای این اتفاق یا شرایط پیش آمده مورد سرزنش قرار گیرد.

2 ـ اشتباه و خطا (یا بدكاری) این فرد (یا افراد) مقام احترام و شأن و منزلتی كه به عنوان یك انسان دارا بوده را از  آنها سلب می کند.

3 ـ بنابراین كاملاً مجاز است با او (یا آنها) به گونه‌ای كه شایسته آن  هستند رفتار شود، رفتارهایی مانند نادیده گرفتن، فحاشی، قهر و یا در موارد افراطی‌تر كتك زدن یا زد وخورد فیزیكی.

 4 ـ من نباید برای شرایط / موقعیت / رویداد پیش‌آمده هیچ مسئولیتی بپذیریم ـ یا مسئولیت زیادی متوجه من نخواهد بود ـ چرا كه پذیرفتن این مسئولیت و این‌كه من هم سهم دارم، به این معنا خواهد بود كه من نیز احترام انسانی خودم را از بین برده و بنابراین من هم مستحق مزمت و برخورد منفی خواهم بود.

تاریخ : دوشنبه 18 خرداد 1394 10:22 ب.ظ
تاریخ : دوشنبه 18 خرداد 1394 10:13 ب.ظ

چگونه اضطراب کودکان را کم کنیم؟
 
كودكان هم مانند بزرگسالان در طی زندگیشان به اضطراب مبتلا می شوند و به میزان بزرگسالان از این اضطراب ها رنج می برند. از جمله وقایع استرس زای زندگی مثل شروع مدرسه، جابجایی از جایی به جایی دیگر یا از دست دادن والدین می تواند جرقه ای برای شروع اضطراب در آنها شود؛ هر چند كه لازم نیست حتما یك عامل استر¬س زای خاص مقدمه رشد اختلال باشد. تحقیقات نشان داده است كه اگراین اختلال در كودكی درمان نشود، این كودكان احتمال بیشتری دارد كه در آینده در مدرسه عملكرد ضعیفی داشته باشند و نسبت به ابتلا به سوء مصرف مواد مستعدتر خواهند بود.كودكان خردسال مبتلا به اضطراب معمولا بسیار ترسیده، نگران و مضطرب هستند و نمی توانند عملكرد نرمالی داشته باشند.ممكن است اضطراب بسیار طولانی مدت باشد و در زندگی كودك به شدت اختلال ایجاد كند. اگر این اختلالات زود درمان نشوند منجر به دیر شروع كردن مدرسه یا ناتوانی برای تمام كردن درس، روابط غیرعادی و مختل با همسالان، عزت نفس پایین، سوء استفاده از مواد یا داروها، مشكل در تطبیق یافتن با موقعیت های كاری واختلال اضطراب در بزرگسالی بشوند.
انواع اضطراب
برای اینكه بدانیم چگونه از پس اضطراب بربیاییم باید انواع اضطراب را بشناسیم و با شناخت كامل نسبت به مقابله با آنها اقدام كنیم.
اضطراب فراگیر: در روان درمانی فرض بر آن است كه یك سلسله افكار مخدوش و تحریف شده در بیماروجود دارد و مستقیما به همین ها پرداخته می شود. به علاوه از فنون رفتاری خاصی مثل آموزش آرمیدگی (Relaxation)نیز استفاده می شود. هنگامی كه شخص مضطرب می شودواكنش وی متشكل از سه جزء متفاوت است : (جزء فیزیولوژیك )افزایش ضربان قلب، تعریق و تنش عضلانی( جزء رفتاری )اجتناب، تلاش برای فرار كردن( و جزء شناختی ) افكار منفی مانند دارم از حال می روم یا نمی توانم مقابله كنم. قدرت نسبی این اجزا از شخصی به شخص دیگر متفاوت است. اما افراد ابتدا تغییرات فیزیولوژیك را تجربه می كنند و بعد اندیشه ای منفی به ذهن آنها می¬آید كه خود واكنش فیزیولوژیك را افزایش می دهد و بدین ترتیب دور باطلی ایجاد می شود. یكی از راه های موثر برای ایجاد گسستگی در این دور باطل، این است كه بیمار بر واكنش های فیزیولوژیك تمركز پیدا كرده و یاد بگیرد چگونه آن را كنترل كند.
تاریخ : دوشنبه 18 خرداد 1394 10:04 ب.ظ

نقش والدین در کاهش دعوای کودکان
خواهر و برادرها از سن كم با نظرات هم مخالفت می كنند كه در بسیاری از موارد این مخالفت ها به شكل دعوا ظاهر می شود. به زبان دیگر دعوا، یكی از مزایای داشتن خواهر یا برادر در خانه است. چون چنین كودكی، قبل از ورود به جامعه، خواهر یا برادری داردكه با او اختلاف سلیقه و اختلاف نظر دارد و با درگیری هایی روبرو می شود كه باید سعی كند آنها را حل كند.
بسیاری از والدین از این دعواها هراس دارند و نگران هستند اما والدین باید به فرزندان خود اجازه رویارویی با چنین مشكلاتی را بدهند.
بچه ها با هم دعوا می كنند. به همین سادگی. این رفتار كاملاً عادی است. والدین معمولاً نمی دانند چه زمان باید اجازه بدهند دعوای كودكان روند عادی خودش را طی كند و چه زمان باید دخالت كرده و وارد عمل شوند. بچه ها ممكن است به احمقانه ترین دلایلی كه واقعاً غیرمنطقی به نظر می رسند با هم دعوا كنند—دلایلی كه ممكن است حتی برای والدین خنده دار باشد—اما به نظر بچه ها دلایل خوبی برای دوست شدن یا دعوا كردن با همدیگر است.
دعوا ، كودكان را برای آینده آماده می كند. اگر دعوا یا بحث میان كودكان، كلامی بود، بهتر است والدین و بزرگ ترها دخالت نكنند و به شما توصیه می كنیم كه به هیچ وجه نقش قاضی را در این میان بازی نكنید.
البته این توصیه باید با این احتیاط همراه باشد كه در دعوای آنها با هیچ آسیبی (جسمی، احساسی یا فكری) همراه نباشد. در این موارد حتماً باید مداخله كنید. اما بیشتر دعواهای بچه ها فقط كل كل و مشاجره عادی است و مداخله والدین فقط حل كردن مشكل توسط خود بچه ها و آشتی كردنشان را كندتر می كند. خیلی وقت ها دعوا كردن راهی برای بچه ها برای جلب توجه است و برای بعضی از آنها، توجه منفی از توجه نكردن بهتر است.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic